“FESSH”

Lista polskich lekarzy, którzy zdali europejski egzamin z chirurgii ręki (w porządku czasowym)

Wiecej

List powitalny

Szanowni Państwo !

Zapraszamy do wspólnej aktywności i wymiany doświadczeń w ramach Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki. Na ostatnim Zjeździe naszego Towarzystwa, który odbył się w Gdańsku we wrześniu 2015 roku wybrane zostały nowe władze Towarzystwa. Zamiarem Zarządu jest kontynuowanie wspaniałej działalności w ramach chirurgii ręki wszystkich środowisk z tym związanych, chirurgów ogólnych, plastycznych, ortopedów i wielu innych. Nasze główne cele to współpraca międzynarodowa z Europejską i Światową Federacją Towarzystw Chirurgii Ręki i kontynuowanie rozwoju systemu replantacyjnego w Polsce. Nowością jest zorganizowanie Akademii Chirurgii Ręki - cyklu spotkań poświęconych podstawowym problemom związanych z zaopatrywaniem urazów kończyny górnej. Informacje o spotkaniach naukowych i szkoleniowych dotyczących Chirurgii Ręki uzupełnią funkcjonowanie strony internetowej. Zapraszam do współpracy.

 

Dr hab. med. Tomasz Mazurek prof. ndzw. GUMed

Kierownik Katedry i Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

Kierownik Oddziału Klinicznego Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Podmiot Leczniczy Copernicus


Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki

Rozpis dyzurowy

 

 

 

Gotowość do konsultacji w sprawie amputacji kończyn górnych lipiec 2016

 

 

 

01.07

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

02.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

03.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

04.07

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

05.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

06.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

07.07

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

08.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 09.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 10.07

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 11.07

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 12.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 13.07

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

  1. 14.07

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 15.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 16.07

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

  1. 17.07

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 18.07

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 19.07

Klinika Chir.Urazowej i Chir.Ręki USK Wrocław

  1. 20.07

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 21.07

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 22.07

Klinika Chir.Urazowej i Chir.Ręki USK Wrocław

  1. 23.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 24.07

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 25.07

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki

  1. 26.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 27.07

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 28.07

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

29.07

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

30.07

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

31.07

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

 

Nowy zespół - Klinika Chirurgii Urazowej i Chir. Reki Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu ul. Borowska – lek.dyż. 601708931, 662232519, dyż. Pielęgniarek 71/ 734 38 80.

 

 

Gotowość do konsultacji w sprawie amputacji kończyn górnych sierpień 2016

 

 

 

01.08

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki

02.08

Klinika Chir.Urazowej i Chir.Ręki USK Wrocław

03.08

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

04.08

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

05.08

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

06.08

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

07.08

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

08.08

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 09.08

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 10.08

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

  1. 11.08

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 12.08

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 13.08
Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy
  1. 14.08

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 15.08

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 16.08

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

  1. 17.08

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 18.08

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 19.08

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

  1. 20.08

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 21.08

Katedra i Kl.Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUM

  1. 22.08

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 23.08

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 24.08

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 25.08

MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

  1. 26.08

SPSK nr 1 PUM w Szczecinie

  1. 27.08

Ortop. Rehab. Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

  1. 28.08

Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

29.08

Elbląski Szpital Specjalistyczny Oddział Chirurgii Ręki/ MCOP Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

30.08

Klinika Chir.Urazowej i Chir.Ręki USK Wrocław
 31.08  Szpital im. św. Jadwigi w Trzebnicy

 

Nowy zespół - Klinika Chirurgii Urazowej i Chir. Reki Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu ul. Borowska – lek.dyż. 601708931, 662232519, dyż. Pielęgniarek 71/ 734 38 80.

 

Prezentacja dotycząca replantacji

Ośrodki Replantacyjne

GDAŃSK

 

Podmiot Leczniczy „Copernicus”

Katedra i Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

  1. ul. Nowe Ogrody 4, 80 - 803 Gdańsk

Kierownik: dr hab. med. Tomasz Mazurek prof. GUMed

 

Prof. Tomasz Mazurek: 606 620 546 mazurek.gda@wp.pl

Filip Dąbrowski: 602 450 507 dabrowskif@gmail.com

Sekretariat: 58/764 02 10

Pielęgniarki: 58/764 02 30

 

ELBLĄG

 

Elbląski Szpital Specjalistyczny

Oddział Chirurgii Ręki

Elbląg, ul. Komeńskiego 35

 

Mirosław Kulmaczewski:  604 420 790

Izba Przyjęć: 55/ 239 44 44

Blok Operacyjny: 55/239 44 32

 

KRAKÓW

 

Szpital Spec. im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne, Replantacji Kończyn z Ośrodkiem Terapii Hiperbarycznej

  1. ul. Złotej Jesieni 1, 31-826 Kraków

Ordynator dr n. med. Anna Chrapusta

 

Blok Operacyjny: 12/646 85 44

Pielęgniarki: 12/646 84 94, 12/646 86 39

Lekarze: 12/646 86 63, 12/646 87 89

Dr Anna Chrapusta: 12/646 88 37

 

 

POZNAŃ

 

Ortopedyczno- Rehabilitacyjny Szpital Kliniczny im. W. Degi w Poznaniu

Klinika Traumatologii, Ortopedii i Chirurgii Ręki, ul. 28 Czerwca 1956r. nr 135/147, 61-545 Poznań

Kierownik: Prof. dr hab. Leszek Romanowski

 

Lek. Dyżurny: 604 953 937

Izba Przyjęć: 61/ 831 03 69

 

SZCZECIN

 

SPSK NR1 im. prof. Tadeusza Sokołowskiego PUM

Klinika Chirurgii Ogólnej I Chirurgii Ręki

Szczecin, ul.Unii Lubelskiej 1

Kierownik: Prof. dr hab. med. Andrzej Żyluk

 

Tel. służbowy Lek. Dyżurnego: 695 112 038

Gab. lek.: 91/425 35 22, 91/425 32 03

Dyż. Pielęgniarek: 91/425 35 20

 

TRZEBNICA

 

Szpital Św. Jadwigi Śl. w Trzebnicy

Oddz. Chirurgii Ogólnej, Pododdz. Chirurgii Ręki i Chirurgii Replantacyjnej

Ordynator: Prof. dr hab. n. med. Jerzy Jabłecki

 

71/ 312 06 08

71/ 312 09 20 - telefonistka łączy z lek. dyżurnym chirurgii

 

 

WROCŁAW

 

Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza-Radeckiego we Wrocławiu.

Klinika Chirurgii Urazowej i Chirurgii Ręki

 

 

  1. ul. Borowska 21; 350-556 Wrocław

Kierownik: dr hab. Jerzy Gosk, prof. nadzw. UMW

 

Lek. Dyżurny 601 708 931, 662 232 519

Dyż. Pielęgniarek 71/734 38 80

Informacje o Polskim Towarzystwie Chirurgii Ręki

Informacja o FESSH

 

 

 

Delegat PTChR do FESSH
dr n. med. Mariusz Bonczar
kontakt – mariuszbonczar@gmail.com Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Lista polskich lekarzy, którzy zdali europejski egzamin z chirurgii ręki (w porządku czasowym)

  1. Mariusz Bonczar 1996r
  2. Izabela Błaszczyk 1999r
  3. Ireneusz Walaszek 2003r
  4. Paweł Nowicki 2009r
  5. Piotr Czarnecki 2010r
  6. Paweł Zejler 2010 r
  7. Adama Domanasiewicz 2011r
  8. Andrzej Żyluk 2012r
  9. Ahmed Elsaftawy 2013r

 

 

Aktualnie egzamin składa się z części testowej – odbywa się ona w wyznaczonych krajach pod koniec marca. Osoby, które pozytywnie zaliczą tę część – zdają następnie egzamin w formie ustnej – składający się z dwóch części w czasie kolejnego zjazdu FESSH ( w 2015 roku – Mediolan)

Wszelkie pozostałe informacje na temat egzaminu na stronie FESSH

 

Aktualnie składki w 2015 roku na FESSH opłacili (alfabetycznie); stan na 04.07.2015

 

  1. Baczkowski Bogusław
  2. Bonczar Mariusz
  3. Czarnecki Piotr
  4. Dąbrowski Filip
  5. Dudkiewicz Zbigniew
  6. Doleżal Stanisław
  7. Domanasiewicz Adam
  8. Dolata Tomasz
  9. Florek Jakub
  10. Klich Maciej
  11. Linart Cezary
  12. Majewski Michał
  13. Majewski Piotr
  14. Mazurek Tomasz
  15. Mrozik Dawid
  16. Nowicki Paweł
  17. Pobłocki Klaudiusz
  18. Pruszczyński Błażej
  19. Marcin Redman
  20. Romanowski Leszek
  21. Rokicki Robert

 

Prosimy o dokonywanie wpłat na FESSH – dodatkowe 70 pln rocznie na konto Towarzystwa – lista będzie uaktualniana na początku każdego miesiąca

 

Historia Polskiej Chirurgii Ręki

prof. dr hab. Władysław Manikowski

Szanowni Państwo !

Historia polskiej chirurgii ręki rozpoczyna się od lat 60-tych XX wieku. Wiąże się nierozerwalnie z nazwiskiem Profesora Hieronima Strzyżewskiego. Początki chirurgii ręki w latach pięćdziesiątych to nieśmiałe próby niektórych ortopedów i chirurgów dotyczące głównie uszkodzeń ścięgien, nerwów oraz niektórych schorzeń kończyny górnej. Jednak właściwy rozwój rozpoczyna się od wyjazdu ówczesnego adiunkta Kliniki Ortopedii w Poznaniu Hieronima Strzyżewskiego do Wielkiej Brytani, gdzie odbył szkolenie w najlepszych ośrodkach z Parkesem, Pulvertaftem czy Stackem. Po powrocie z Anglii Profesor Strzyżewski zorganizował pierwszą w kraju Poradnię Chirurgii Ręki którą sam prowadził. Dzięki zrozumieniu problemu urazów rąk przez Profesora Wiktora Degę i Alfonsa Sengera, profesor Strzyżewski uzyskał „łóżka chirurgii ręki” to znaczy na wszystkich oddziałach Kliniki Ortopedii wydzielone zostały łóżka dla chorych z uszkodzeniami rąk, które prowadził Profesor Strzyżewski. Tak powstały podwaliny poznańskiej szkoły chirurgii ręki. W tym czasie również w innych ośrodkach kraju rozpoczynała się działalność dotycząca chirurgii ręki. W Szczecinie działał prof. Bolesław Nagay w ramach Kliniki Chirurgii i Chirurgii Ręki, we Wrocławiu prof. Henryk Kuś w Klinice Traumatologii i Chirurgii Ręki. Ważną rolę w chirurgii ręki odegrał również prof. Ryszard Kocięba, który będąc szefem Ośrodka Replantacji Kończyn w Trzebnicy dokonał pierwszej udanej replantacji ręki na terenie naszego kraju, a jego następca doc. J.Jabłecki pierwszą transplantację. Niezwykle ważnym wydarzeniem dla rozwoju przyszłej chirurgii ręki było spotkanie jakie odbyło się w 1965 roku w Poznaniu zorganizowane przez prof. Strzyżewskiego - spotkanie przedstawicieli Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, Towarzystwa Chirurgów Polskich i Chirurgii Plastycznej.

 

Przedstawiciele ośrodków zajmujących się chirurgią ręki postanowili założyć Sekcję Chirurgii Ręki, która by rozwiązywała problemy naukowe i szkoleniowe. Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego podjął tę inicjatywę i właśnie w tymże roku 1965 została powołana do życia Sekcja Chirurgii Ręki PTOiTr. Sekcja skupiała przedstawicieli Towarzystwa Ortopedycznego, Towarzystwa Chirurgów Polskich, Towarzystwa Chirurgii Plastycznej również neurochirurgów i innych specjalności zainteresowanych problemami chirurgii ręki. W tym czasie oprócz wspomnianych ośrodków chirurgią ręki zajmowały się ośrodki chirurgii plastycznej w Warszawie w Centrum Doskonalenia Kadr Medycznych (dr Węgrzyn) czy w Wojewódzkim Szpitalu Chirurgii Plastycznej w Polanicy (dr Maciejczyk), Lublinie i Białymstoku (doc. J.Kamiński), w Gdańsku (dr A.Ożga). Również w Instytucie Reumatologii w Warszawie problemami ręki reumatoidalnej interesował się i działał (prof. S. Jakubowski). Dzięki staraniom prof. Strzyżewskiego oraz życzliwości władz poznańskiej Akademii Medycznej oraz prof. A.Sengera ówczesnego Dyrektora Instytutu 4 grudnia 1970 roku decyzją Senatu Akademii Medycznej w Poznaniu została powoła na pierwsza w Polsce Uniwersytecka Klinika Chirurgii Ręki. Pierwszym kierownikiem Kliniki został prof. Hieronim Strzyżewski, a asystentami dr Aleksandra Jurczyk i dr Władysław Manikowski. Klinika kompleksowo zajmowała się problemami kończyny górnej nie tylko zabiegami operacyjnymi, traumatologią, ale również prowadziła działalność rehabilitacyjną posiadając własny zespół fizjoterapeutów.

 

 

Zarząd Sekcji Chirurgii Ręki i przedstawicieli Zarządu Głównego Towarzystwa Chirurgów Polskich 09.03.1974r. na zdjęciu od lewej: Ryszard Kocięba, Hieronim Strzyżewski, Wojciech Woźny, Adamczyk, prof. dr hab. Władysław Manikowski, dr n. med. Aleksandra Jurczyk, Alfons Senger, Zofia Keppe, Michał Kraus, Henryk Kuś, Andrzej Seyfryd, Sylewster Jakubowski

 

 

W ramach Sekcji Chirurgii Ręki odbywały się coroczne spotkania członków Sekcji jak i osób zajmujących się tymi problemami. Spotkania te początkowo bardzo kameralne liczące kilkanaście, kilkadziesiąt osób rozrastały się stopniowo tak że pod koniec lat 70-tych miały już charakter zjazdów.

 

Niestety w 1981 roku polska chirurgia ręki odniosła wielką stratę po krótkiej i ciężkiej chorobie zmarł prof. H. Strzyżewski pierwszy kierownik Kliniki pierwszy prezes Sekcji Chirurgii Ręki. Po śmierci prof. Strzyżewskiego do pełnienia obowiązków kierownik Kliniki Chirurgii Ręki został powołany ówczesny adiunkt dr Władysław Manikowski, a zespół kliniki kontynuował dzieło i zadania wyznaczone przez prof. Strzyżewskiego.W latach 80-tych następował dalszy rozwój chirurgii ręki tak w ośrodku poznańskim jak i w Szczecinie, Wrocławiu, Warszawie, Białymstoku i Gdańsku. Członkowie Sekcji uczestniczyli w większości europejskich zjazdów chirurgii ręki, zjazdów mikrochirurgii, w światowych kongresach chirurgii ręki wygłaszając referaty i często prowadząc sesje naukowe.

 

W latach 90-tych zdecydowanie wzrosła liczba lekarzy chirurgów zajmujących się chirurgią ręki. Sympozja Sekcji rozrastały się przyjmują rozmiary zjazdów , także ze strony członków Sekcji zgłaszano postulaty o powoła nie Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki.

 

Decyzją komitetu założycielskiego 23 września 1977 roku zostało powołane Polskie Towarzystwo Chirurgii Ręki które zostało zarejestrowane i wpisane do rejestru polskich towarzystw naukowych. Pierwszym prezesem został prof. dr hab. Władysław Manikowski, a sekretarzem dr hab. Leszek Romanowski. Aktualnie funkcję Prezesa pełni Prof. A. Żyluk. W maju 1999 roku odbył się w Poznaniu pierwszy Kongres Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki, w którym uczestniczyło kilkaset uczestników z kraju i zagranicy. W tym okresie członkowie Sekcji bardzo aktywnie uczestniczyli we wszystkich zjazdach międzynarodowych europejskich, światowych jak i krajowych. Również wielu członków Sekcji i Towarzystwa przebywało na szkoleniach w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, we Francji, Niemczech i innych krajach.

 

Od lat 70-tych odbywały się dwa razy w roku organizowane przez klinikę poznańską kursy doskonalące z zakresu chirurgii ręki , następnie podobne kursybyły organizowane w Szczecinie, Wrocławiu, Gdańsku, tak, że rozwój tej młodej dyscypliny przedstawiał się imponująco. Światowa Federacja Towarzystw Chirurgii Ręki doceniła rangę polskiej chirurgii ręki jak i zasługi jej członków poprzez nadanie honorowych tytułów Pioniera Chirurgii Ręki na świecie Profesorowi Bolesławowi Nagayowi, Profesorowi Henrykowi Haftkowi i Profesorowi Władysławowi Manikowskiemu. Była to piękna uroczystość świadcząca o znaczeniu jaką posiada polska chirurgia ręki w aspekcie światowym.

 

W 2007 roku na emeryturę odchodzi Profesor Władysław Manikowski, kierownictwo kliniki poznańskiej obejmuje Profesor Leszek Romanowski. Dzięki jego inicjatywie i osobistym staraniom oraz w uznaniu rangi jaką cieszy się polska chirurgia ręki zarząd Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki zlecił Poznaniowi organizację XIV Międzynarodowego Kongresu Europejskich Towarzystw Chirurgii Ręki w Poznaniu (FESSH). W dniach od 3-6 czerwca 2009 roku odbył się w Poznaniu ten międzynarodowy Kongres, który zakończył się wielkim sukcesem. Uczestniczyło w nim ponad 1.500 osób z kraju i zagranicy, właściwie praktycznie z całego świata, wygłoszono kilkaset referatów, a uczestnicy mogli zapoznać się nie tylko z działalnością naukową, ale także poznać ośrodki kultury, uczestniczyć w wielu imprezach artystycznych na terenie Poznania i Wielkopolski.

 

Kończąc tą ponad 50-letnią historię polskiej chirurgii ręki, można śmiało powiedzieć że wyszkolenie, umiejętności i wiedza z zakresu chirurgii ręki polskich specjalistów odpowiada standardom europejskim i światowym, a zabiegi operacyjne wykonywane w wielu ośrodkach są w pełni najnowocześniejszymi osiągnięciami i spełniają wszystkie najwyższe standardy.

Informacja o składkach

PKO BP S.A.

ODDZIAŁ 1 W BIELSKU BIAŁEJ, 11 LISTOPADA 15; 43-300 BIELSKO-BIAŁA

76 1020 1390 0000 6102 0518 9701

 

Roczna opłata członkowska wynosi 100 PLN

W trakcie XL Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego odbyło się kolejne posiedzenie Zarządu Głównego PTChR.

 

Zarząd postanowił:

  • W związku z licznymi zapytaniami Członów Towarzystwa o opłaty indywidualne do FESSH zmienić stawkę opłat wnoszonych przez członków na rzecz naszego Towarzystwa.
  • Zadecydowano - dla wszystkich członków PTChR obniżyć składkę roczną ze 120 do 100 zł począwszy od roku 2015,
  • od roku 2015 -  koledzy, którzy będą chcieli indywidualnie opłacać składki do FESSH będą uprzejmi wpłacać na konto naszego Towarzystwa kwotę 170 pln (100 pln na PTChR i 70 pln na FESSH tj. 15 euro + koszty przelewu)
  • Zarząd będzie odpowiedzialny za przesłanie do FESSH odpowiedniej sumy składek wraz z imienną listą kolegów.

Partnerzy w edukacji

VIII Zjazd Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki

W dniach 10-12 września 2015 roku, w Gdańsku, w Filharmonii Bałtyckiej odbył się VIII Zjazd Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki.

Organizatorem Zjazdu było Polskie Towarzystwo Chirurgii Ręki.

 

Honorowym Przewodniczącym Komitetu Naukowego był Prof. dr hab. Antoni Hlavaty, Przewodniczącym Komitetu Naukowego – dr hab. n. med. Zbigniew Dudkiewicz, prof. nadzw. UM, a Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego – dr hab. n. med. Tomasz Mazurek, prof. nadzw. GUMed.

W wydarzeniu tym czynny udział wzięło ponad 300 uczestników z całej Polski i z zagranicy.

 

Zjazd poprzedzony został posiedzeniem Zarządu PTChR, na którym wybrane zostały nowe władze Towarzystwa oraz postanowiono, że kolejny Zjazd PTChR zorganizowany zostanie Krakowie, w dniach 15-16 września 2017 r.

 

W części naukowej Zjazdu omówiono następujące tematy:

 

- Złamania „osteoporotyczne” w obrębie kończyny górnej (bliższy odcinek kości ramiennej i dalszy odcinek kości promieniowej)

- Gojenie ran w obrębie kończyny górnej,

- Wady wrodzone kończyny górnej,

- Diagnostyka i leczenie uszkodzeń nerwów obwodowych w kończynie górnej,

- Funkcjonowanie „serwisu” replantacyjnego w Polsce,

- Rehabilitacja i użycie nowoczesnych metod w ocenie funkcji ręki,

- Tematy wolne.

 

 Podczas uroczystej gali "Laurami" Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki odznaczeni zostali wybitni przedstawiciele polskiej medycyny: Prof. Antoni Hlavaty, Prof. Stanisław Pielka, Prof. Władysław Manikowski.

 

Drugiego dnia Zjazdu odbyły się ponadto Warsztaty z zakresu ultrasonografii i neuroelektrofizjologii.

 

Sponsorom – Firmom:

Affidea, Alfa Wassermann, Angelini, Aspen, Zimmer Biomet, Bioventus, Endolink, Hofer, Implantcast, DePuy Synthes / Johnson & Johnson, Kalmed, Kosmed, Medartis, Med&Care, Meden Inmed, Medgal, Nutricia, Pierre Fabre Medicament, PolEms, Sanofi, Swedish Orphan Biovitrum, Stryker, Timko,

 

składamy serdeczne podziękowania za wsparcie oraz udział w VIII Zjeździe Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki. Wyrażamy nadzieję i głębokie przekonanie, że dotychczasowa owocna współpraca przyczyni się do umocnienia Państwa pozytywnego wizerunku oraz pozycji rynkowej.

 

Pragniemy podziękować za Państwa wkład w rozwój nauk medycznych oraz możliwość wymiany doświadczeń na poziomie międzynarodowym.

 

                                                                                                                                                                                                                       Zarząd Polskiego Towarzystwa Chrurgii Ręki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zasłużeni dla Chirurgii Ręki

 

   

 

  Profesor Władysław Manikowski  

 

Prof. zw. dr hab med. Władysław Manikowski urodził się w Wilnie 28 września 1937 r. Ma dwoje dzieci oraz troje wnuków. Starszy syn Wojciech jest doktorem fizjoterapii, a młodszy Piotr doktorem habilitowanym nauk ekonomicznych.

 

Prof. Manikowski dyplom lekarza uzyskał w 1962 r. Pracował w Klinice Rehabilitacji i Ortopedii pod kierownictwem prof. Degi i prof. Sengera, a od 1971 r. w Klinice Chirurgii Ręki kierowanej przez prof. Strzyżewskiego. Doktorat obronił w 1974 r. Po śmierci prof. Strzyżewskiego pełnił obowiązki kierownika kliniki.

W 1985 r. uzyskuje stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy dotyczącej rekonstrukcji ścięgien, w tym też roku zostaje kierownikiem kliniki. W latach 1982-1997 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Ortopedii i Rehabilitacji. Od roku 1996 przez dwie kadencje jest prodziekanem Wydziału Lekarskiego I Akademii Medycznej w Poznaniu i dalej dziekanem tegoż wydziału przez dalsze dwie kadencje.

 

Tytuł naukowy profesora otrzymuje w 1996 r. a stanowisko profesora zwyczajnego w 1999 r. Jest specjalistą w dziedzinie rehabilitacji (1967) i chirurgii ortopedycznej i urazowej (1975).

Prof. Manikowski był kierownikiem specjalizacji 9 lekarzy, promotorem 8 prac doktorskich i opiekunem 3 prac habilitacyjnych. Recenzował 24 prace doktorskie, 12 habilitacyjnych oraz 8 przewodów profesorskich. Opublikował 218 prac naukowych, 11 rozdziałów w podręcznikach oraz 19 opracowań dydaktycznych.

Brał udział w ponad 80 zjazdach i kongresach, wygłaszając ponad 100 prac. Był członkiem wielu komitetów naukowych, prowadził sesje naukowe i konferencje okrągłego stołu. Był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki i przez dwie kadencje prezesem. Równie aktywnie działał w Sekcji Chirurgii Ręki PTOiTr, pełniąc funkcje przewodniczącego dwa razy po dwie kadencje. Był członkiem Zarządu Głównego PTOiTr i Polskiego Towarzystwa Mikrochirurgii. Jest członkiem wielu towarzystw naukowych polskich i międzynarodowych. W uznaniu za swoją pracę otrzymał: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Odznakę Honorową Miasta Poznania, Odznakę Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia, Odznakę za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego, Złotą Odznakę za Zasługi dla Rozwoju Polskiej Szermierki, Złotą Odznakę Okręgowego Związku Szermierzy, Członkostwo Honorowe Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego oraz najwyższe wyróżnienie Światowej Federacji Towarzystw Chirurgii Ręki Pionier Chirurgii Ręki. Szczególne istotne jest to, że prowadzona niegdyś przez prof. Manikowskiego Klinika jest wiodącą jednostką w Polsce, i cieszy się uznaniem i szacunkiem również w Europie i na świecie.

 

 

 

 

 

Doktor Alfred Ożga

 

 

Alfred Ożga, urodzony 8 lipca 1937 roku w Lisewie w powiecie Chełmno nad Wisłą. Rozpoczął studia na Akademii Medycznej w Gdańsku, otrzymując dyplom lekarza w 1962 roku. Z dniem 1 października 1963 roku został przyjęty do pracy w Klinice Ortopedycznej. W 1966 roku został specjalistą I stopnia z chirurgii ortopedycznourazowej.

Od 1967 roku pracował w Poradni Urazów Ręki. II stopień specjalizacji zdobył w 1970 roku. W 1971 roku obronił doktorat pod tytułem pt.: „Operacyjne leczenie łokciowego odchylenia palców ręki w ręce reumatoidalnej”.

 

Ręka reumatoidalna, obok niestabilności nadgarstka, stanowiła główne pole jego zainteresowań zawodowych. Pomiędzy 1969 a 1974 rokiem był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego w Klinice Ortopedycznej. Podjęta na początku lat osiemdziesiątych rozprawa habilitacyjna miała temat: „Niestabilności nadgarstka. Patomechanika, diagnostyka i leczenie” .

 

W chirurgii nadgarstka był uznanym w Polsce autorytetem. Na konferencjach i posiedzeniach dotyczących tego tematu miał często głos rozstrzygający. Wśród współpracowników zapamiętany został jako człowiek niezwykle sumienny i pracowity. Do dziś zachowały się artykuły w języku angielskim z własnym tłumaczeniem doktora Ożgi, pisanym starannym charakterem pisma pomiędzy wierszami, czy całe rozdziały książki Greena - biblii chirurgii ręki.

 

Niełatwe życie mieli również koledzy ortopedzi, którzy byli sumiennie rozliczani przez dra Ożgę za wszelkie potknięcia w pracy zarówno fachowe jak i administracyjne. Doktor Ożga pozostanie w naszej pamięci jako prekursor chirurgii ręki na Pomorzu, człowiek niezwykle prawy, sprawiedliwy, wiele wymagający od siebie, ale i od innych. Dowodem jego pracy jest książka wydana z okazji 50-lecia Akademii Medycznej w Gdańsku, której był faktycznym autorem. Dr Alfred Ożga zmarł po ciężkiej chorobie 26 grudnia 1995 roku.

 

 

 

 

 

Profesor Antoni Hlavaty

 

Antoni Hlavaty, urodzony 27 kwietnia 1920 roku w Kołomyi w dawnym województwie stanisławowskim. Studia medyczne rozpoczął w 1943 roku we Lwowie, a ukończył je na Uniwersytecie Poznańskim w 1949 roku. Pracę rozpoczął 1 lipca 1949 roku w Klinice Ortopedycznej Akademii Medycznej w Gdańsku. Doktorat uzyskał w 1960 roku na podstawie pracy pt.: „Operacyjne leczenie stopy porażennej”, a habilitację w 1964 roku, której tematem były „Doświadczalne i kliniczne badania nad możliwością zapobiegania zrostom po szwie ścięgien”.

 

W latach 1967–1990 był Kierownikiem Kliniki Ortopedycznej Akademii Medycznej w Gdańsku. Głównymi kierunkami badawczymi Profesora była chirurgia rekonstrukcyjna ręki, choroby stawu biodrowego oraz patologia kręgosłupa. Na podstawie badań własnych profesor Hlavaty sprecyzował wskazania do przeszczepiania ścięgien w niedowładach mięśni stóp w przypadku choroby Heinego-Medina. W kolejnych badaniach opracował metodę zapobiegania zrostom po szwie ścięgien, upowszechnił wykonywanie pierwotnych szwów i wolnych przeszczepów w urazowych uszkodzeniach ścięgien zginaczy palców ręki. W chirurgii kręgosłupa, w leczeniu bocznych skrzywień kręgosłupa w metodzie Harringtona, zastąpił oryginalny dystraktor zapadkowy dystraktorem nagwintowanym, w którym haki dystraktora można było zabezpieczć nakrętkami. W 1984 roku jako pierwszy w kraju opublikował wyniki operacyjnego leczenia kręgozmyku zwyrodnieniowego. Profesor Hlavaty jest członkiem założycielem Sekcji Chirurgii Ręki.

 

Pasją Pana Profesora Hlavatego są góry. Powszechnie jest znana jego działalność w Klubie Wysokogórskim i niezliczone wędrówki latem i zimą w Tatrach.

Profesor Hlavaty jest wielką postacią w naszym życiu ortopedycznym. Znakomity lekarz, wspaniały naukowiec, człowiek obdarzony wszechstronnymi zainteresowaniami (góry, muzyka) jest do dzisiaj dla nas wzorem.

 

 

 

 

 

Profesor Henryk Kuś

 

Prof. dr hab. Henryk Kuś – ur. 24.05.1925 w Chropaczowie, zm. 16.07.1996 we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Lekarskiego (1951) oraz Wydziału Historyczno - Filozoficznego (1954) Uniwersytetu Wrocławskiego.

Rozwój zawodowy: 1952 – stopień doktora nauk medycznych, 1954 – specjalizacja I stopnia z chirurgii ogólnej, 1956 – specjalizacja II stopnia z chirurgii ogólnej, 1962 – stopień naukowy doktora habilitowanego, 1983 – tytuł profesora nadzwyczajnego, 1988 – tytuł profesora zwyczajnego.

Zatrudnienie:

1951-1963 III Katedra i Klinika Chirurgii AM we Wrocławiu,

1964-1967 I Katedra i Klinika Chirurgii AM we Wrocławiu,

1967-1981 Oddział Chirurgiczny Szpitala Miejskiego im. R. Czerwiakowskiego  we Wrocławiu (ordynator),

1964-1981 Zakład Badań Tworzyw Sztucznych AM we Wrocławiu (kierownik),

1981-1995 Katedra i Klinika Chirurgii Urazowej AM we Wrocławiu (kierownik).

 

Zainteresowania naukowe: chirurgia urazowa i rekonstrukcyjna, chirurgia ręki, techniki mikrochirurgiczne, badania biomateriałów. Prof. dr hab. Henryk Kuś był twórcą nowych metod operacyjnych.

Działalność naukowo-dydaktyczna: autor i współautor 531 publikacji; uczestniczył w 179 Kongresach, Zjazdach i Sympozjach Naukowych krajowych i zagranicznych, na których wygłosił ponad 200 referatów; autor i współautor 16 filmów naukowodydaktycznych i 10 patentów lub wzorów użytkowych; promotor w 42 przewodach na stopień naukowy doktora; recenzent 41 rozpraw doktorskich; patron 4 przewodów habilitacyjnych; recenzent 7 rozpraw habilitacyjnych; promotor 2 doktoratów Honoris Causa AM we Wrocławiu (prof. Hanno Millesi, prof. Giacomo Brunelli).

Prof. dr hab. Henryk Kuś otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym Zespołową

Nagrodę Państwową, 4 Nagrody Ministerialne, 10 nagród JM Rektora AM we Wrocławiu.

 

 

 

 

 

Profesor Roman Rutowski

 

Prof. dr hab. Roman Rutowski – ur. 04.04.1947 we Wrocławiu, zm. 12.06.2013 we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu (1970).

Rozwój zawodowy: 1972 – specjalizacja I stopnia z patomorfologii, 1975 – specjalizacja I stopnia z chirurgii ogólnej, 1979 – stopień doktora nauk medycznych, 1981 – specjalizacja II stopnia z chirurgii ogólnej, 1993 – stopień naukowy doktora habilitowanego, 1999 – tytuł profesora, 2004 – stanowisko profesora zwyczajnego.

Zatrudnienie:

1970-1973 Zakład Anatomii Patologicznej Instytutu Biostruktury AM we Wrocławiu,

1973-1982 Oddział Chirurgiczny Szpitala Miejskiego im. R. Czerwiakowskiego we Wrocławiu,

1974-1994 Zakład Chirurgii Eksperymentalnej i Badania Biomateriałów AM we Wrocławiu,

1982-2013 Katedra i Klinika Chirurgii Urazowej AM we Wrocławiu (kierownik od 1995).

 

Zainteresowania naukowe: chirurgia urazowa, ze szczególnym uwzględnieniem urazowych uszkodzeń obwodowego układu nerwowego, chirurgia ręki, zastosowanie technik mikrochirurgicznych, chirurgia eksperymentalna, w tym badania podstawowe i wdrażanie biomateriałów.

Działalność naukowo-dydaktyczna: autor i współautor 243 publikacji, głównie oryginalnych, streszczeń referatów i komunikatów zjazdowych oraz 10 rozdziałów w podręcznikach; współautor 3 filmów naukowo-dydaktycznych; autor 1 patentu; promotor w 17 przewodach na stopień naukowy doktora; recenzent 3 rozpraw habilitacyjnych; patron 1 przewodu habilitacyjnego; redaktor naczelny kwartalnika „Polimery w Medycynie”.

Rozprawa habilitacyjna prof. dr hab. Romana Rutowskiego została wyróżniona Nagrodą Indywidualną Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej (1994).

Prof. dr hab. Roman Rutowski został odznaczony m.in. Brązowym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Medalem Edukacji Narodowej.

W latach 2005-2008 był członkiem Senatu AM we Wrocławiu.

 

 

 

 

 

Profesor Bolesław Nagay

 

W dniu 8 stycznia 2014 roku odszedł od nas Profesor Bolesław Nagay, emerytowany kierownik Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chirurgii Ręki PAM w Szczecinie. Profesor urodził się w 1926 r. we Lwowie, tam też uczęszczał do szkoły i tam zastała go wojna.

 

W 1942 r. został zaprzysiężony i rozpoczął działalność konspiracyjną w drużynie Trzaski (Marka Zakrzewskiego). Używał pseudonimów „Lach” i „Leopold”. W tym czasie rozpoczął pracę w Instytucie Behringa we Lwowie przy produkcji szczepionki przeciwtyfusowej metodą Weigla. W lipcu 1944 r., po zakończeniu udziału w akcji „Burza” we Lwowie, został oddelegowany do samodzielnej pracy przy legalizacji dokumentów wojskowych w języku rosyjskim i działalności informacyjnej.

Po wyjeździe ze Lwowa z transportem Teatru Polskiego przybył do Gdyni i rozpoczął studia w 1945 r. na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Przed ukończeniem studiów, a po uzyskaniu absolutorium w 1950 r. rozpoczął pracę w I Klinice Chirurgicznej macierzystej uczelni pod kierunkiem prof. prof. Stanisława Nowickiego i Kazimierza Dębickiego. Krótko potem został powołany do wojska i pracował w szpitalu wojskowym w Koszalinie do 1955 r., a następnie po zwolnieniu ze służby wojskowej w Szpitalu Wojewódzkim w Koszalinie. W 1959 r., ukończywszy specjalizację z chirurgii ogólnej, zajął stanowisko zastępcy ordynatora Szpitala Wojewódzkiego w Koszalinie. W 1964 r. w Akademii Medycznej w Gdańsku uzyskał stopień doktora medycyny po obronie pracy doktorskiej pt. „Badania doświadczalne nad możliwością powstawania stanów tromboembolicznych w przypadkach stosowania penicylin”. W tym samym roku przeniósł się do Szczecina, gdzie rozpoczął prac w II Klinice Chirurgii PAM, początkowo na stanowisku asystenta, a następnie adiunkta.

 

Jego szerokie zainteresowania naukowe obejmowały chirurgię jamy brzusznej. Jego praca dotycząca układu anatomicznego podprzeponowych gałęzi nerwów błędnych stała się podstawą do rozpracowania i wprowadzenia w klinice wszystkich typów wagotomii w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy.  W dziedzinie chirurgii narządów jamy brzusznej opublikował wartościowe prace i spostrzeżenia kliniczne dotyczące przetok żołądkowych, niedrożności pooperacyjnej skrętu esicy, leczenia wielkich przepuklin brzusznych, ropni wątroby i nowotworów jamy brzusznej.

 

Drugim obszarem zainteresowań Profesora była chirurgia urazowa. Łącznie opublikował 13 prac z tego zakresu. Na podkreślenie zasługuje znacząca monografia przedstawiona na 42. Zjeździe Chirurgów w Gdańsku w 1964 r., oparta na obszernym materiale 64 tys. historii chorób i 1170 urazów czaszkowo-mózgowych. Praca ta wykonana była we współpracy z Wydziałem Nauk Medycznych PAN i stała się jednym z elementów decyzji wprowadzenia obowiązkowych kasków dla motocyklistów.

W 1996 r. Profesor przeszedł na emeryturę. Z uwagi na wielki autorytet i doświadczenie pracował do ostatnich swoich dni jako biegły Zakładu Medycyny Sądowej PUM w Szczecinie.

 

Nasuwa się tu refleksja: ileż istnień ludzkich udało się ocalić dzięki zaangażowaniu Profesora. Wracając do osiągnięć Profesora w zakresie chirurgii urazowej, skonstruował On prowadnicę do gwoździ śródszpikowych Küntschera oraz specjalny wybijak do usuwania gwoździ zaklinowanych.

Opublikował doniesienia o przypadkach wyleczonej rany kłutej serca, urazowego uszkodzenia trzustki i pourazowego tętniaka tętnicy ramiennej. Opracował doświadczenia kliniczne leczenia obrażeń wielonarządowych na podstawie 500 przypadków.

 

Trzecim i najbardziej spektakularnym obszarem zainteresowań Profesora była chirurgia ręki. Profesor był wizjonerem tej dziedziny medycyny i jej rosnącego znaczenia. W 1973 r. habilitował się, publikując oryginalną pracę na temat tenodermoplastyki w rekonstrukcji ścięgien. W 1983 r. objął I Klinikę Chirurgii PAM w Szczecinie i od tego czasu jeszcze bardziej rozwinął najważniejszy obszar swoich zainteresowań i prac chirurgię ręki. Liczne prace z tej dziedziny z najważniejszą o dwuetapowym leczeniu najcięższych postaci przykurczu Dupuytrena, wprowadzenie w Polsce metody dwuetapowej rekonstrukcji ścięgien zginaczy, liczne modyfikacje techniki operacji rąk stanowiły jego pionierskie osiągnięcia. Wyrazem pasji i uporu Profesora była zmiana nazwy Kliniki na Klinikę Chirurgii Ogólnej i Chirurgii Ręki w 1988 r. Krótko potem zainicjował nowatorskie wówczas dyżury dla ostrych urazów ręki w regionie.

 

Profesor miał olbrzymi talent menedżerski, dzięki jego osobistym kontaktom Klinikę wspierały i wyposażały największe zakłady Pomorza Zachodniego. Inżynierowie stoczni i Polmo wykonywali dla Kliniki prototypy narzędzi i implantów wg pomysłu i idei Profesora. Był znany i szanowany w środowisku chirurgów ręki na całym świecie.

Najwięksi chirurdzy ręki tamtych czasów, jak prof. Kleinert, prof. Buck-Gramko, prof. Millesi, byli jego osobistymi przyjaciółmi. Przyjeżdżali z „wielkiego wówczas świata do naszego małego Szczecina”. Profesor gościł ich w swoim domu, a my jako jego asystenci jeździliśmy na staże do najlepszych ośrodków na świecie.

Za wkład w rozwój światowej i polskiej chirurgii ręki Światowa Federacja Chirurgii Ręki przyznała Profesorowi tytuł Pioniera Chirurgii Ręki. Otrzymał to wyróżnienie jako pierwszy Polak w historii na zjeździe w Vancouver 1998 r. Oprócz tej prestiżowej nagrody środowiska chirurgów ręki Profesor był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Gryfa Pomorskiego i Złotą Honorową Odznaką Towarzystwa Przyjaźni Polsko- Radzieckiej. Odznakę tę otrzymał nie za polityczny koniunkturalizm minionych czasów, ale za replantację ręki u rosyjskiego robotnika, który pracował w Szczecinie.

Niezależnie od pracy naukowej i zawodowej był aktywnym działaczem społecznym. Należał od 1960 r. do Stronnictwa Demokratycznego, a następnie Unii Wolności. Angażował się bardzo mocno w organizowanie pomocy charytatywnej dla mniejszości polskiej we Lwowie. Dla nas, Jego asystentów, był wielkim autorytetem, który zbudował nie na autorytarnych i despotycznych rządach kierownika Kliniki, ale na skromności, wiedzy, kunszcie chirurga, umiejętności słuchania. Profesora uwielbiali pacjenci. Był człowiekiem, którego dewizą była służba ludziom, życzliwość i otwartość na drugiego człowieka bez względu na jego pozycję. Profesor miał zasadę, że każdego należy cierpliwie wysłuchać, każdemu należy spróbować pomóc. Kardynalną zasadę Profesora, której nas uczył, było to, że należy wierzyć pacjentowi. Tych zasad było zresztą znacznie więcej, prostych, logicznych, zapadających w pamięć.

 

 

 

 

Profesor Stanisław Pielka

 

Data urodzenia: 12.01.1940

Wykształcenie: 1964 – dyplom lekarza na Wydz. Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, 1971, 1976 – I i II stopień specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej, 1979 – stopień dr n. med., 1994 – stopień dr hab. n. med., 2009 – tytuł naukowy profesora n. med. nadany przez Prezydenta RP.

 

Działalność naukowa i zawodowa dotyczyła głównie traumatologii, chirurgii ręki i mikrochirurgia oraz chirurgii eksperymentalnej. W latach 1973-2008 zatrudniony w Klinice Chirurgii Urazowej i Chirurgii Ręki AM we Wrocławiu na stanowisku, kolejno: asystenta, adiunkta i profesora, pełniąc funkcję zastępcy kierownika Kliniki.

W okresie 2000-2010 kierownik Zakładu Chirurgii Eksperymentalnej i Badania Biomateriałów AM we Wrocławiu. Odbył staże naukowo-szkoleniowe w ośrodkach krajowych i zagranicznych, między innymi w Niemczech, we Włoszech, w Austrii, w Jugosławii i na Węgrzech, szkoląc się głównie w traumatologii i chirurgii ręki.

 

Od 1984 r. był współorganizatorem i wykładowcą w ponad 30 podyplomowych kursach w zakresie „Technik Mikrochirurgicznych i Chirurgii Ręki” organizowanych przez Klinikę. Był członkiem założycielem Sekcji Polskiej International College of Surgeons, Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz Polskiego Towarzystwa Mikrochirurgii, w których pełnił funkcje z wyboru w zarządach tych organizacji. Jest członkiem 7 towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych.

 

Za działalność naukową i dydaktyczną został odznaczony między innymi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Honorową Odznaką „Polskie Towarzystwo Lekarskie. Zasłużonemu”, Odznaką „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” i innymi.

 

 

 

 

 

Profesor Ryszard Kocięba

 

Ryszard Kocięba (1933–2005) – chirurg i anestezjolog, uczeń prof. Wiktora Brossa, twórca i dyrektor Ośrodka Replantacji Kończyn w Trzebnicy, profesor chirurgii.

W 1971 jako ordynator oddziału chirurgicznego szpitala powiatowego w Trzebnicy przeprowadził w nim drugą w Europie udaną operację replantacji ręki.

 

W utworzonym w 1972 r. ośrodku opracował liczne specjalistyczne techniki mikrochirurgiczne, oraz udoskonalił różnorodne metody klasycznych operacji z zakresu chirurgii ręki i chirurgii ogólnej. W 1979 r. przeprowadził jako jeden z pierwszych w Europie transfer II palca stopy w miejsce utraconego kciuka; technikę tę stosował z powodzeniem także w przypadku utraty palców długich na różnych poziomach amputacji. W 1982 r. jako pierwszy w Polsce, pomyślnie przeprowadził replantację obu podudzi u 3 letniego dziecka, a następnie pojedynczego podudzia u 2,5 letniego dziecka. Profesor Kocięba zapoczątkował Polski Program Przeszczepiania Kończyny Górnej, z powodzeniem kontynuowany przez jego uczniów.

 

 

 

 

 

Profesor Jacek Puchała

 

Specjalista Chirurgii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej, Specjalista Chirurgii Dziecięcej, Ordynator Oddziału Chirurgii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym Collegium Medicum UJ w Krakowie.

 

Twórca pierwszego w Polsce DZIECIĘCEGO CENTRUM OPARZENIOWEGO, które istnieje od 2003 roku, współtwórca krakowskiej szkoły leczenia oparzeń. Był pionierem w Polsce w stosowaniu INTEGRY, czyli „sztucznej skóry”, która w leczeniu oparzeń skraca czas rekonwalescencji i pozwala na zminimalizowanie szpecących blizn. Jako pierwszy w kraju zastosował i rozpowszechnił radykalne i głębokie wycinanie martwicy w leczeniu oparzeń.

 

Autor rozprawy habilitacyjnej „Charakterystyka oraz leczenie podłużnych wad promieniowych i łokciowych u dzieci”, 1998.

 

Członek Zarządu Głównego European Burns Association EBA (2003-2005), Sekretarz generalny w latach 2008-2011 European/International Club for Pediatric Burns (ECPB), Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Oparzeń (PTLO), Członek-założyciel i prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Mikrochirurgii.

 

Laureat nagrody „Per aspera ad astra” Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych. Otrzymał medal „Serce za Serce” przyznany przez Fundacje Prometeusz, Laureat nagrody „Order Uśmiechu”. W 2008 roku otrzyma³ Nagrodę Główna European Club for Paediatric Burns: Zora's Janzekovic Golden Razor Prize za szczególne dokonania w podnoszeniu poziomu leczenia dzieci oparzonych. W 2009 otrzymał międzynarodową nagrodę im. Giuseppe Whitakera, przyznawaną za wybitne osiągnięcia w dziedzinie leczenia oparzeń przez radę chirurgów oparzeniowych wraz ze Światową Organizację Zdrowia (WHO).

 

Prywatnie miłośnik muzyki, malarstwa, wycieczek górskich.

 

 

 

 

 

 

Profesor Hieronim Strzyżewski

 

Hieronim Strzyżewski urodził się 4 kwietnia 1926 roku w Sierakowie. Studia medyczne ukończył na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, a specjalizację w Instytucie Ortopedii pod kierownictwem prof. Wiktora Degi.

 

Profesor Strzyżewski odbył zagraniczne staże, gdzie odbył szkolenie w najlepszych ośrodkach z Parkesem, Pulvertaftem czy Stackiem, doskonaląc swoja wiedzę i umiejętności z zakresu chirurgii kończyny górnej.

 

Po powrocie zorganizował i poprowadził pierwszą w Polsce poradnię chirurgii ręki oraz objął kierownictwo oddziału leczenia urazów rąk. Działalność Hieronima Strzyżewskiego zwieńczona została utworzeniem w 1970 r. pierwszej w Polsce Kliniki Chirurgii Ręki. Był współautorem około 130 publikacji naukowych.

 

W 1980 roku opatentował protezę ścięgien zginaczy.

W roku 1965 udało mu się zorganizować  Sekcję Chirurgii Ręki Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego, następnie przekształconą w Towarzystwo Chirurgii Ręki, wydające Biuletyn Chirurgii Ręki.

 

Profesor Hieronim Strzyżewski  zmarł 7 czerwca 1981 r. po ciężkiej chorobie. Był osobą dokładną, wymagającą i stanowczą. Został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.

Zarząd Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki

Zarząd PTChR wybrany na Walnym Zgromadzeniu

 
Prezes

Dr hab. med. Tomasz Mazurek prof. ndzw. GUMed

Zastępca dr n. med. Mariusz Bonczar
Były Prezes prof. nadzw. dr hab. n. med. Zbigniew Dudkiewicz
Sekretarz dr n. med. Maciej Piotrowski
Skarbnik lek. Filip Dąbrowski
Członek dr n. med. Ahmed Elsaftawy
Członek prof. dr hab. Bogusław Baczkowski
Redaktor PHS prof. dr hab. Jan Skowroński
Delegat FESSH dr n. med. Mariusz Bonczar
Komisja Rewizyjna  
  dr n. med. Dawid Mrozik
  dr n. med. Michał Kędzierski
  dr n. med. Kacper Judka
Sąd Koleżeński  
   dr n. med. Jerzy Wiese
   dr n. med. Agnieszka Łabudź
   dr n. med. Ireneusz Walaszek
 

Akademia Chirurgii Ręki

07 / 10 / 16
Złamania dalszego końca kości promieniowej i kości łódeczkowatej
więcej
07 / 10 / 16
Kurs dla Pielęgniarek oddziałów zabiegowych i Instrumentariuszek ortopedycznych bloków operacyjnych
więcej
02 / 12 / 16
“RĘKA URAZOWA”
więcej
02 / 12 / 16
Kurs dla Pielęgniarek oddziałów zabiegowych i Instrumentariuszek ortopedycznych bloków operacyjnych
więcej

Kurs Akademii Chirurgii Ręki

03/06/2016

 

 

W dniu 3 czerwca 2016 roku odbył się w Gdańsku Kurs Akademii Chirurgii Ręki zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Chirurgii Ręki oraz Katedrę i Klinikę Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUMed pod kierownictwem naukowym dr hab.n.med. Tomasza Mazurka prof. nadzw. GUMed.

 

Kurs składał się z dwóch paneli tematycznych:

- lekarskiego: „Rekonstrukcje nerwów, naczyń i ścięgien w chirurgii ręki. Replantacja kończyny górnej. Zajęcia praktyczne z mikrochirurgii na  mikroskopach.”

- pielęgniarskiego: „Kurs dla Pielęgniarek oddziałów zabiegowych i Instrumentariuszek ortopedycznych bloków operacyjnych”.

 

W przygotowaniu i prowadzeniu kursu aktywny udział wzięli rezydenci oraz członkowie Studenckiego Koła Naukowego przy Katedrze i Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

 

W kursie wzięło udział 35 uczestników - byli to lekarze ortopedzi oraz pielęgniarki oddziałów zabiegowych i instrumentariuszki ortopedycznych bloków operacyjnych z całej Polski.

Wykłady prowadzili: Prof. Andrzej Żyluk, Prof. Tomasz Mazurek, Dr n.med. Paweł Surdziel, dr n.med. Marek Rocławski, dr n.med. Maciej Piotrowski, lek. med. Filip Dąbrowski, dr n.med. Maciej Piotrowski.

 

W ramach Kursu lekarze  wzięli udział w zajęciach praktycznych - kurs mikrochirurgii, ćwiczenia na mikroskopach.

 

Firma Swedish Orphan Biovitrum (Sobi) przedstawiła wykład pt: „Enzymatyczne leczenie przykurczu Dupuytrena z wykorzystaniem kolagenazy”, który przedstawił Dr n.med. Ireneusz Walaszek - Klinika Chirurgii Ogólnej i Chirurgii Ręki PUM w Szczecinie.

 

W panelu pielęgniarskim Wykłady ponadto prowadziły: Ewa Hys, Iwona Zaporowska-Bugajewska.

Tematy: Współpraca lekarza i instrumentariuszki, Prawidłowy sposób przygotowania instrumentarium chirurgicznego, Aseptyka i antyseptyka na bloku operacyjnym, Organizacja pracy w zespołach interdyscyplinarnych, Rany w ortopedii.

 

Dla pielęgniarek i instrumentariuszek zorganizowane zostały Warsztaty poświęcone Materiałom opatrunkowym oraz  Leczeniu ran w warunkach podciśnienia, podczas których swe produkty zaprezentowały firmy: Concvatec oraz Smith&Nephew.

 

Sponsorom – Firmom:

 

Swedish Orphan Biovitrum, Pierre Fabre Medicament, Sanofi, Convatec, Smith&Nephew

składamy serdeczne podziękowania za wsparcie oraz udział w Kursie Akademii Chirurgii Ręki. Pragniemy podziękować za Państwa wkład w rozwój nauk medycznych i podnoszenie kwalifikacji zawodowych lekarzy, pielęgniarek i instrumentariuszek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Patronat medialny

 

 

 

 

Partnerzy